(εισαγωγή)
Ο χρόνος είναι ένα φιτίλι ποτισμένο με συναισθήματα που καίει και αφήνει οσμές.
Ο κάθε ένας τις αντιλαμβάνεται ποικιλοτρόπως και ανάλογα με τη μεταφορική του ικανότητα τα αποτυπώνει στο χαρτί εξίσου ποικιλοτρόπως. Τι γίνετε όμως όταν αυτή η μεταφορά (επιτυχημένη ή μη) αφήνει άσχημη γεύση; Το κοντινό παρελθόν, σχεδόν παρόν, διαστρεβλώνετε και γίνεται ένας σκληροτράχηλος ανήλεος καριόλης. Όταν ο γράφον αντιλαμβάνεται τη ζημιά που κάνει στον ίδιο του τον εαυτό, είτε συνεχίζει είτε σταματάει. Αυθεντικός αρχαίος χρησμός.
Έτσι κι εγώ σταμάτησα να γράφω κείμενα, μουσική και να επιδίδομαι σε οποιαδήποτε άλλη καλλιτεχνική δραστηριότητα με τη χροιά που μου αρέσει για να πατάξω την δυσφορία που μου προκαλούσαν τα παράγωγα των παραπάνω δραστηριοτήτων. Ευτυχώς ή δυστυχώς είναι κομμάτι του εαυτού μου και μου είναι αδύνατο να μη νοσταλγώ που και που αυτή τη σαπίλα που σου δίνουν οι στιγμές φιλτραρισμένες μέσα από ένα ασπρόμαυρο πρίσμα.
Η ενότητα Black n White είναι κυρίως κείμενα (αλληγορικά ή μη) που έγραψα κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής μου θητείας. Βουτηγμένα στον παραλογισμό της μαστούρας, απ όπου κι αν αυτή προέρχονταν. Ήταν εξαίσια εμπειρία ο στρατός… γνώρισα και συναναστράφηκα με άτομα που αλλιώς δε θα μου δινόταν η ευκαιρία να γνωρίσω ότι υπάρχουν και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να συναναστραφώ υπό φυσιολογικές συνθήκες.



